భారతదేశం అంటేనే భిన్నత్వంలో ఏకత్వానికి ప్రతీక. కులాలు, మతాలు వేరైనా పండుగలు వస్తే మనమంతా ఒకటే అని చాటిచెప్పే ఎన్నో సంఘటనలు నిత్యం మన దేశంలో జరుగుతూనే ఉంటాయి. కానీ ఇప్పుడు మనం చెప్పుకోబోయే ఒక రియల్ స్టోరీ వింటే.. మీ హృదయం భక్తితో, దేశభక్తితో నిండిపోతుంది. మసీదు అంటే కేవలం ముస్లిం సోదరులు నమాజ్ చేసుకునే పవిత్ర స్థలం మాత్రమే అనుకుంటాం. కానీ మహారాష్ట్రలోని ఒక గ్రామంలో ఉన్న మసీదులో గత 45 సంవత్సరాలుగా హిందూ పండుగ అయిన వినాయక చవితిని అత్యంత వైభవంగా జరుపుకుంటున్నారు. ప్రతి ఏటా వినాయక చవితి రోజున ఆ మసీదు ప్రాంగణంలోనే వినాయకుడి విగ్రహాన్ని ప్రతిష్ఠించి, హిందువులు మరియు ముస్లింలు కలిసి భక్తిశ్రద్ధలతో పూజలు నిర్వహిస్తారు. అసలు ఈ వింత సాంప్రదాయం వెనుక ఉన్న కథ ఏంటి..? ఏ మారుమూల గ్రామంలో ఈ అద్భుతం జరుగుతోంది..?
ఈ అద్భుతమైన మత సామరస్య సంఘటన మహారాష్ట్రలోని సాంగ్లీ జిల్లా వాాల్వా తాలూకాకు చెందిన 'గోత్ఖిండి' అనే చిన్న గ్రామంలో ప్రతి ఏటా జరుగుతోంది. ఈ గ్రామం మొత్తం మహారాష్ట్రలోనే కాకుండా, ఇటు దేశవ్యాప్తంగా కూడా హిందూ ముస్లిం ఐక్యతకు ఒక గొప్ప నిదర్శనంగా నిలిచింది. ఇక్కడ ఉన్న ఒక స్థానిక మసీదులో గత నాలుగు దశాబ్దాలకు పైగా వినాయక చవితి నవరాత్రి ఉత్సవాలను అధికారికంగా నిర్వహిస్తున్నారు. ఇక్కడ ఉన్న ముస్లిం సోదరులు కేవలం స్థలం ఇవ్వడమే కాదు.. వినాయక చవితి పండుగ ఏర్పాట్లలో, ప్రసాదం తయారీలో, భజనలలో మరియు పండుగ ముగింపు రోజున జరిగే నిమజ్జన ఊరేగింపులో కూడా హిందువులతో సమానంగా ఉత్సాహంగా పాల్గొంటారు. మసీదు లోపల నమాజ్ సమయాలు మరియు వినాయకుడి హారతి సమయాలు ఒకదానికొకటి ఇబ్బంది కలగకుండా ఇరు వర్గాల పెద్దలు ఎంతో పద్ధతిగా పండుగను జరుపుకోవడం విశేషం.
అసలు ఈ అద్భుతమైన సాంప్రదాయం ఎలా ప్రారంభమైందో తెలుసుకోవాలంటే మనం ఒకసారి 1980వ సంవత్సరంలోకి వెళ్లాలి. ఆ ఏడాది వినాయక చవితి ఉత్సవాల సమయంలో గోత్ఖిండి గ్రామంలో ఊహించని విధంగా భారీ వర్షాలు కురిశాయి. స్థానిక హిందూ యువకులు ఏర్పాటు చేసిన వినాయక పందిరి పూర్తిగా తడిసిపోయింది. పైకప్పు నుంచి నీరు కారడం వల్ల మట్టితో చేసిన వినాయకుడి విగ్రహం కరిగిపోయే పరిస్థితి ఏర్పడింది. పందిరి వెనుక భాగంలోనే ఒక మసీదు ఉంది. వర్షం కారణంగా వినాయకుడి విగ్రహం పాడైపోతుండటాన్ని గమనించిన మసీదులోని ముస్లిం పెద్దలు మరియు ముస్లిం సోదరులు ఏమాత్రం ఆలోచించకుండా వెంటనే స్పందించారు. హిందూ సోదరులను పిలిచి, ఆ వినాయకుడి విగ్రహాన్ని భద్రంగా మసీదు లోపలికి తీసుకురావాలని కోరారు. ఆ రాత్రికి విగ్రహాన్ని మసీదు లోపల ఉంచి వర్షం నుంచి కాపాడారు.
ఆ మరుసటి రోజు వర్షం తగ్గిన తర్వాత గ్రామ పెద్దలంతా కలిసి ఒక అత్యవసర సమావేశాన్ని ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. ముస్లిం సోదరులు చూపించిన ఆ ఉదారతకు మరియు భక్తికి హిందువులంతా ఎంతగానో చలించిపోయారు. ఆ సమావేశంలోనే గ్రామంలోని హిందూ మరియు ముస్లిం యువకులు కలిసి 'న్యూ జుంఝార్ గణేష్ మండలి' అనే ఒక ఉమ్మడి కమిటీని ఏర్పాటు చేశారు. ఆ రోజు నుంచి ప్రతి ఏటా వినాయకుడి విగ్రహాన్ని అదే మసీదు ప్రాంగణంలో లేదా ప్రవేశ ద్వారం వద్దే ప్రతిష్ఠించాలని ఏకగ్రీవంగా తీర్మానించారు. అలా 1980లో ప్రారంభమైన ఈ అద్భుత ప్రయాణం నేటికీ ఎలాంటి అంతరాయం లేకుండా దిగ్విజయంగా కొనసాగుతోంది. ప్రస్తుతం ఈ కమిటీకి ముస్లిం సోదరుడే అధ్యక్షుడిగా ఉండి పండుగను నడిపిస్తుండటం మరింత విశేషం.
ఈ పది రోజుల పాటు జరిగే ఉత్సవాలలో మరో ఆసక్తికరమైన నియమం కూడా ఉంది. వినాయక చవితి నవరాత్రులు జరుగుతున్నంత కాలం, ఈ గ్రామంలోని ముస్లిం కుటుంబాలు కూడా చాలా వరకు మాంసాహార భోజనానికి దూరంగా ఉంటారు. హిందూ సోదరుల పండుగ పవిత్రతను గౌరవిస్తూ వారు కూడా శాకాహారాన్ని మాత్రమే తీసుకుంటారు. మసీదులో ఒకవైపు గణపతి బప్పా మోరియా అనే భజనలు వినిపిస్తుంటే.. మరోవైపు అల్లా ప్రార్థనలు సాగుతుంటాయి. ఈ దృశ్యం చూసిన ఏ పర్యాటకడైనా లేదా అపరిచిత వ్యక్తి అయినా సరే ఆశ్చర్యంతో ముక్కున వేలేసుకోవాల్సిందే. నేటి సమాజంలో మతం పేరుతో గొడవలు పడే వారికి, ఈ చిన్న గ్రామం చూపిస్తున్న మార్గం ఒక పెద్ద గుణపాఠం అని చెప్పవచ్చు.మొత్తానికి మహారాష్ట్రలోని ఈ గోత్ఖిండి గ్రామం దేశ ప్రజలందరికీ ఒక సరికొత్త సందేశాన్ని ఇస్తోంది. మనుషుల మధ్య నమ్మకం, గౌరవం ఉంటే ఎలాంటి విభేదాలనైనా పక్కనబెట్టి కలిసి జీవించవచ్చని నిరూపిస్తోంది. 45 ఏళ్లుగా మసీదులో కొలువుదీరుతున్న ఆ వినాయకుడు, ఇరు మతాల ప్రజల మధ్య ప్రేమానురాగాలను మరింతగా పెంచుతున్నాడు.
